Eliza Orzeszkowa zaliczana jest do najwybitniejszych polskich literatów epoki pozytywistycznej. Kojarzona jest przede wszystkim z powieścią zatytułowaną „Nad Niemnem”. Przyszła na świat i zmarła w Grodnie. Wywodziła się z bogatej rodziny o ziemiańskich korzeniach. Odebrała solidne wykształcenie, przede wszystkim w jednej z warszawskich szkół prowadzonej przez siostry zakonne – wówczas miała okazje poznać się z Marią Konopnicką. Od najmłodszych lat była wielbicielką literatury – zamiłowania takowe wpajał jej głównie ojciec. Pisarka mężatką została w wieku zaledwie siedemnastu lat i nie był to oczywiście jej własny wybór – tak nakazała jej matka uchodząca za kobietę bardzo despotyczną. Owym szczęśliwym wybrańcem został niejaki Piotr Orzeszko. Zamieszkali oboje w Ludwinowie, gdzie on posiadał swój okazały majątek. Po jedenastu latach rozwiedli się. Kilkanaście lat później Eliza wyszła za mąż po raz drugi. Na początku dwudziestego wieku rozważano jej kandydaturę do Literackiej Nagrody Nobla.